Yazar arşivleri: yenideneskiye

Toplu taşıma araçlarını kullananlar bilirler,her sabah erken saatte kalkıp,metro,dolmuş ve otobüs ile trafik maratonunda kilometrelerce gidilir. Tabi metro diğerlerine nispeten biraz daha hızlı ve konforludur,hepsinde yaşanan ortak nokta balıklama istiflenmektir. İnilecek durağa yaklaşıldıkça heyecan yükselir,durağı kaçırmamak için pür dikkat kesilir gözler,merakla etrafı seyrederler. Her türlü insanla karşılaşılan bu araçlar da bazen hır-gür de çıktığı olmuştur“Koşuşturma…” yazısının devamını oku

Geçmiş mi gelecek mi, Umut mu mutluluk mu, Aydınlanmak mı yerinde saymak mı, Oturmak mı koşmak mı??? Hangisi daha kolay diye düşünmeye başladıysak hiçbiri faydalı olmayacak demektir. Kolayını bulamadığımız bilgi angarya mıdır, emek harcamadığımız kazanç anlamlı mıdır, yapmamız için verilen işe odaklanmak enayilik midir, işini en iyi yapmaya uğraşan inek midir??? Dediğimi yap gittiğim yoldan“Sorular,Sorular,Sorular???” yazısının devamını oku

Her imtihan yeni bir yolun habercisidir, menziller bitmez,varırsın yenisi çıkar karşına. Dünya rahat yeri değildir zahmete gebedir her daim. Zira Zahmette Rahat, Rahatta Zahmet vardır ki,insan Hak ile olmaya çalıştıkça,Hakkın Hakkını ayağa kaldırmak için mücadele ettikçe dirilir kalkar ayağa, fıtratının gereği olarak… Bayram Günaslan

Üşüyorum anne çok üşüyorum üstümü ört, şefkatinle,sevginle,merhametinle,melek bakışlarınla,her zaman yaptığın fedakarlıklarınla, zor durumlarda anlattığın kıssa’larınla sıkı sıkı ört,en çok sana ihtiyacım var çünkü, sen benim kanatlarım,mutluluğum,umudum,sevgi dolu bakışlarım,muzipliklerim,yalnızlıklarımsın… Bayram Günaslan

Bu ülkede baba kelimesi mesafenin,resmiyetin,bir adım geride durmanın adıdır. Aile olmanın kriterleri üzerine kafa patlatan toplumsal hücreler, Anneye daha yakın babaya daha mesafeli duran çocukları dikkate almamışlar ilişkileri incelerken. Okula giderken alacağı harçlığı babasından isteyemeyip annesini aracı yapan çocuklar baba sevgisini,şefkatini,merhametini hiç hissetmemiş olacaklar ki, yaş alsalar da aynı mesafeden bakıyorlar babaları ile olan münasebetlerine.“Babalık nedir???” yazısının devamını oku

İnsanımızın 60’ların ilk yarısı ile başlayan yurtdışı macerasının bugün ki tabloya evrileceğini ne çalışmaya giden Gurbetçiler ve yakınları ne de gittikleri Ülkeler tahmin edemezlerdi herhalde. Gidenler 2-3 yıl kalıp para biriktirip dönmeyi,gidilen ülkeler ise geçici iş gücü olarak gördükleri İşçilerin bir süre kalıp gideceklerini düşünmüştü. İlk iki kuşağın çoğunluğu ailelerini götürmemiş Türkiye’den nasıl gittilerse öyle“Gurbet Yolları…” yazısının devamını oku

Ağzımın içinde toplu siteler inşa ediliyordu sanki. Bir gecekondu topluluğuna nasıl olsa yıkılacak düşüncesiyle bakım ve tadilat yapılmamış,temellerine,kenarlarına,sağına ve soluna hep bir şeyler sokuşturulmuş gibiydi dişlerimin son durumu. Ağrıdan başımı duvarlara vurana kadar beklemekte ihmalin ilk sırada olanıydı. Karlı bir pazar sabahı yolunu kaybedecek kadar baş ağrısına çeviren ağrının kaynağını kurutmak tek rotam olmuştu. Sora“Diş Ağrısı…” yazısının devamını oku

Hayatta dönüm noktaları vardır, farkında olduğumuz veya olmadığımız zamanlarda. Yol kapalı sanırız, zihnimizdir aslında kapalı olan. Odaklanıp gözlerimizi kör ettiğimiz duvarlar yıkıldığında anlarız,gerçeğin tek boyutlu olmadığını. Adı yalnızlık olan anahtarlar ruhların odalarını açar, neden,niye, nasıl üçgenine sığamayıp, yerküreyi kapladığımız an… Gerçeğinden ayırt edemediğimiz Siyah beyaz görüntüler düşer algımıza hologram misali. Çocukluktur mutluluğumuzun üretim merkezi, ciddileşmek“24 Saat…” yazısının devamını oku

İçimizden yazmak gelmediği, ya da yazmaya üşendiğimiz zamanlar olur bazen. Ara verip tekrar telefonun tuşlarına basmaya başlayınca aradan sanki çok uzun bir süre geçmiş gibi hisseder insan… Bir daha hiç yazamayacakmış gibi hissettiren o garip duygu gelir oturur yanıbaşına. Zamanı gelince kalkıp gider ama gidene kadar ruh halimiz yukarı tükürsen bıyık,aşağı tükürsen sakal modunda iner“Dumanı Üstünde Cümleler…” yazısının devamını oku

İsimsiz kalmış yolculuklar vardır ömrümüzde, bazen çok hevesli bazen de yerimizden ıspatula ile kazınarak mecburen gittiğimiz menziller. Öncesinde yoğun hazırlıklar, kontroller,telaşlı saatler,sabırsız dakikalar ve gidilecek aracın kalkış saatinden önce terminal de,havalimanında ya da kapının önünde hazır bulunmak… Şahsi eşyaları,önemli belgeleri veya adı akıllı, şarjı yeni yeni akıllanmaya başlayan devasa telefonlarımızın olmazsa olmaz materyallirini unutmamak, son“Valizim Nerede???” yazısının devamını oku