Eskiden, kentsel dönüşüm furyasının toprağı sertleştirmediği zamanlar da, ismiyle müsemma bir gece de konuveren kondularımızın balkonunda püfür püfür esen rüzgarın,ağaçların ve kuşların, Doğadan Sesler Korosu olarak verdikleri eserleri dinlerdik. Televizyonun az,sohbet ve dost meclislerinin bol olduğu günler eksik olmazdı sofralarımızdan. Mahallece açılan iftarlar,aynı kamyonla gidilen piknikler,zor zamanlarda kenetlenen omuzlar düşmesine izin vermezdi kimsenin. Kimse kimsenin akrabası ya da yakını değildi ama komşusuydu herkes birbirinin. Yağ biterdi komşular vardı,un biterdi komşular vardı,dert’te, tasada,hastalıkta,hüzün de,sevinçte her daim komşular vardı. Kusura bakılmaz,kusur araştırmak hoş karşılanmaz,dedikodu ayıplanır,gıybet edenler terslenirdi…
En zengin olduğumuz yıllardı mübalağasız. Para bir amaç değil kağıttı sadece, gözümüzde ve gönlümüzde. Paylaşmak en doğal alışkanlıktı,paylaşmayınca utanılır suçluluk duyguları cirit atardı meydanda.İnsanın doğallığını en üst seviye de yaşamasıydı bu muhtemelen…
Okula gidiş gelişlerde ayrı bir renk katardı günlerimize,her sabah toplu olarak evden çıkılır kah şarkı söyleyerek kah sohbet ederek,fıkralar eskortluğunda şen şakrak bir muhabbet olurdu. Dönüşlerde zirveler görülür,tüm okul kahkahalar ile çınlatırdı kulakları.
Yıllar ilerledikçe gecekondular,onların içinde atan samimi yürekler ve sokakta ki özgürlük kayıplara karıştı, okul yolları servislere tahsis edildi uzun süredir…
Çağa ayak uydurdu insanlar, yüksek apartmanlar,son sistem güvenlikli siteler ve lüks araçlar,jipler, tabi bir de ikiz kardeşten daha yakın elektronik cihazlar, bitmeyen seçenekler,alternatifler bolluk sarhoşu yaptı herkesi. Kanaat makamı mumla aranıyor, her şeyin en iyisi, en mükemmeli olmalı hırsı ruhları kör duyguları ters yüz etti, anlamıyoruz artık neresi düz neresi ters…
Bayram Günaslan
Yeniden eskiye 