Gölgeler

Yüzün düşer gölgemin üstüne, sessiz devrimlerin sancısına abone olurum kırk ikindi vakitlerinde, kah kalır kah giderim şafak sökümlerinde, yolculuk yaptığım otobüsün buhar tutan camına yazarım günlerin adını,sayısını…       Bir dolu kahkaha yükselir kalbimden yüzüme doğru, mazinin en mazisini hatırlar kendime gülerim en çok. Ruhuma doldurduğum çocukluğum çıkar gelin elinde kitaplarla bugün hoca çok ödev verdi diyerek… Hatırladığım her şey hazinem olur, demli bir rize çayı eşliğinde düşünürüm gelmiş,geçmiş ve geleceği. Kantin sırasında tostu hayal edip simit aldığım günler gelir aklıma. Zillere basıp kaçtığım akşamlar kovalar ansızın… Ne yetişkinlik ne de çocukluk tek başına bırakır beni, ikisi de yoldaşlık eder ilerleyen ömrüme…

Bayram Günaslan