Sessizliğimle konuştuk dün akşam karşılıklı,bayağı dolmuş içi. Çaylarımızı yudumlarken döktü eteğinde ki her şeyi. Uzaklara gitmek istiyormuş artık,neresi olursa olsun farketmez dedi.
Sonra sordum ona:
-Peki sesimide götürecek misin?
–Ben böyle mutluyum kendimle başbaşa.
–Peki senin kararın,sen bilirsin…
Çayı bitince kalktı odasına gitti, eşyalarını toplamaya başladı.
Önce ona sonra kendime şaşırdım, bu kadar çabuk mu diye düşünmeden edemedim. O da sanki düşüncelerimi okumuş gibi odadan çıkıp yanıma geldi,bir an önce gitsem iyi olacak dedi,hem senin için hem de benim için. Gittiğim yerden yazarım sana, merak etme…
Aceleyle hazırlanıp aynı hızla kapıdan çıktı ve gözden kayboldu, arkasından izledim bir süre. Sonra aklıma o meşhur söz geldi:
Vedalar Gözle Sevenler İçindir, Gönülden Sevenler Vedalaşmazlar…
Bayram Günaslan
Yeniden eskiye 